Lekarz

Wskazaniem do leczenia antykoagulacyjnego jest:

– 1. Udar mózgu postępujący. W każdym takim przypadku należy jednak wykluczyć, za pomocą tomografii komputerowej, że progresja objawów jest spowodowana narastaniem obrzęku mózgu.

– 2. Kardiogenny zator tętnicy mózgu, aby zapobiec następnym incydentom zatorowym. Ze względu na możliwość ukrwotocznienia zawału zaleca się od-roczenie podawania leków przeciwkrzepliwych o 2 tygodnie.

ZATOROWOŚĆ PŁUCNA

Zatorowość płucna jest uwarunkowana wzmożonym i ułatwionym wykrzepianiem się krwi w obrębie naczyń żylnych. Materiał zakrzepowy, dostawszy się z prądem krwi do krążenia płucnego, może powodować częściowe lub całkowite za- czopowanie tętnicy płucnej lub jej rozgałęzień i powstanie zatoru płucnego. Obraz kliniczny i przebieg zatoru płucnego zależy od kalibru zaczopowanego naczynia oraz charakteru i zaawansowania choroby podstawowej, w której przebiegu doszło do wystąpienia zatoru. W nawracającej zatorowości płucnej może dochodzić do przewlekłego nadciśnienia płucnego. Obraz kliniczny przypomina wówczas przewlekłe serce płucne.

Stosowanie L-karnityny

Stosowanie L-karnityny, leku o działaniu metabolicznym mającego poprawiać tolerancję niedokrwienia przez poprawę sytuacji energetycznej niedokrwionych tkanek ma zwiększać dystans chromania przestankowego w przewlekłym niedo-krwieniu kończyn. Doświadczenie kliniczne z prowadzeniem tego typu leczenia jest jednak jeszcze zbyt małe.

Próby poprawienia ukrwienia w niedokrwionych kończynach metodą far-makologicznego indukowania nadciśnienia nie przyjęły się zarówno ze względu na brak korzystnych rezultatów, jak i na niebezpieczeństwo wynikające z takiego postępowania.

W celu zlikwidowania hiperlipidemii stosuje się:

– 1. Żywicowe wymienniki jonowe w postaci preparatów cholestyraminy (Chylo- bar) i kolestypolu (Colestid). Podaje się je doustnie, raz dziennie przez 2-3 tygodnie, a następnie dawkę podwaja się. Żywice zmniejszają stężenie LDL-cholesterolu.

– 2. Kwas nikotynowy, który zmniejsza stężenie frakcji LDL i triglicerydów, a zwiększa stężenie frakcji HDL. Lek podaje się doustnie początkowo w dawce 50 mg 3 razy dziennie w czasie posiłków, a następnie stopniowo zwiększa do dawki 500 mg 2 razy dziennie.

Leczenie udaru niedokrwiennego

Leczenie udaru niedokrwiennego. Leczenie udaru niedokrwiennego odwracal-nego, udaru w rozwoju i dokonanego jest zbliżone i zostanie omówione wspólnie. Obowiązują następujące zasady:

– 1. Wczesna hospitalizacja i przeprowadzenie nieinwazyjnych badań w celu wykrycia przyczyny choroby.

– 2. Normalizacja krążenia i zapewnienie dobrej wentylacji płuc.