1
1
2
2
3
3
4
4
5
5

LECZENIE POWIKŁAŃ

Powikłaniami przewlekłego niedokrwienia kończyn są zaburzenia troficzne skóry i tkanki podskórnej, prowadzące do powstania owrzodzeń, martwicy i zgorzeli. Sprzyja im współistnienie cukrzycy. Towarzyszą im z reguły bardzo dokuczliwe bóle spoczynkowe niedokrwionej kończyny.

Ponieważ czynnikiem inicjującym powstanie tych zmian jest często drobny na pozór uraz, którego można uniknąć, profilaktyka powikłań sprowadza się do dbałości o higienę niedokrwionych kończyn oraz ochrony ich przed urazami cieplnymi, mechanicznymi i chemicznymi. Szczególną ostrożność należy zachować przy higienie paznokci oraz leczeniu nagniotków i zgrubień skórnych. Współistniejąca grzybica wymaga starannego leczenia.

Udowodniono, że leki blokujące kanały wapniowe

Udowodniono, że leki blokujące kanały wapniowe, receptor aminokwasów pobudzających AMPA oraz niektóre enzymy, np. kinazę białkową C, zmniejszają obszar uszkodzonych neuronów.

Zaburzenia krążenia mózgowego przybierają następujące postacie kliniczne: – 1. Ostre niedokrwienne zaburzenia krążenia mózgowego:

– a) przemijające ogniskowe niedokrwienie mózgu – objawy ogniskowego zakłócenia funkcji mózgu nie trwają dłużej niż 24 h,

LECZENIE FARMAKOLOGICZNE TOWARZYSZĄCE RESUSCYTACJI KRĄŻENIOWO-ODDECHOWEJ

Mariusz Stopczyk, Dariusz Wojciechowski

Niezależnie od mechanizmu zatrzymania krążenia (migotanie komór, asystolia, rozkojarzenie elektromechaniczne) postępowanie reanimacyjne ma na celu przy-wrócenie właściwego transportu tlenu do tkanek. Służą temu w pierwszym etapie podstawowe czynności resuscytacyjne (basic life support – BLS), w skład których wchodzą: zapewnienie drożności dróg oddechowych i właściwej wentylacji płuc oraz masaż zewnętrzny serca. Prawidłowe wykonanie podstawowych czynności resuscytacyjnych pozwala na wdrożenie specjalistycznego postępowania resus- cytacyjnego (advanced cardiac life support – ACLS), które ma na celu przywrócenie skutecznej hemodynamicznie czynności serca. W zależności od mechanizmu zatrzymania krążenia służą temu defibrylacja elektryczna, stymulacja elektryczna oraz odpowiednia farmakoterapia. Pozwalają one na powrót względnie prawidłowego rytmu i kurczliwości serca oraz zapewnienie prawidłowego wypełnienia i napięcia ścian naczyń. Następnym etapem postępowania z chorym po nagłym zatrzymaniu krążenia są czynności mające na celu ustalenie przyczyn i następstw tego stanu oraz wdrożenie właściwej intensywnej terapii m.in. mózgowej, płucnej, sercowo-naczyniowej, nerkowej, metabolicznej (post-resus- citative life support – PRLS).

Poprawę dopływu krwi

Poprawę dopływu krwi do chorej kończyny zapewnia ułożenie jej w pozycji opuszczonej (korzystne działanie siły ciężkości). W niektórych ośrodkach w ost-rym niedokrwieniu kończyn stosuje się wlewy dożylne dekstranu małocząstecz- kowego. Rolę tego leku, podobnie jak terapii tlenem hiperbarycznym, trudno jednak obecnie ocenić.

W zapobieganiu kolejnym epizodom zatorowym zasadnicze znaczenie ma usunięcie przyczyny zatoru (leczenie chirurgiczne zwężenia lewego ujścia żylnego czy tętniaków). Jeśli nie jest to możliwe, to obowiązuje długotrwałe leczenie przeciwzakrzepowe lub lekami hamującymi zlepność i agregację płytek krwi (Część I, rozdz. 9).

Wobec zróżnicowanego przebiegu kardiomiopatii

Alternatywą dla leczenia chorych z kardiomiopatią przerostową zawężającą może być stała stymulacja DDD ze skróceniem czasu A-V. Zastosowanie tego typu stymulacji powoduje zmniejszenie gradientu w drodze odpływu komory lewej i zwiększenie objętości wyrzutowej serca u wielu leczonych tą metodą chorych. Wczesne i średniodługie wyniki leczenia wskazują na jej korzystny wpływ u ok. 80% chorych, jednak liczba pacjentów, u których zastosowano tę metodę jest jak dotąd mała, dlatego uzyskane wyniki należy traktować jako pilotowe. Obecnie stała stymulacja DDD ze skróceniem czasu A-V znajduje zastosowanie u wszystkich chorych z kardiomiopatią przerostową zawężającą, u których leczenie farmakologiczne jest niezadowalające. Wskazania do leczenia chirurgicznego zostały ograniczone do chorych, u których zawężaniu towarzyszy istotna niedomykalność zastawki mitralnej, stanowiąca wskazanie do jej naprawy lub wymiany.