1
1
2
2
3
3
4
4
5
5

INFUZJE DOŻYLNE

INFUZJE DOŻYLNE. Komora kroplowa aparatu do przetaczań została opisana w roku 190925. Dogodne żyły to: żyły przedramienia lub zgięcia łokciowego, żyła odpiszczelowa (ku przodowi od kostki przyśrodkowej), żyły grzbietu dłoni i żyły w okolicy nadgarstka. Nakłucie żyły podobojczykowej, opisane po raz pierwszy w r. 1952, wykonuje się, gdy inne żyły są niedostępne20. Nie jest to metoda rutynowa, gdyż grozi krwiakiem27. (Patrz także: Wilson J. H. i wsp., Ann. Surg., 1962, 85, 563). U dzieci kroplówkę można podłączyć do żył szyjnej zewnętrznej i wewnętrznej, żył skóry głowy lub do żyły pępkowej podczas laparotomii28. Żyła udowa jest dostępna poniżej więzadła pachwinowego, gdzie leży przyśrodkowo do tętnicy. Wkłuwając należy podłożyć pod pośladki woreczek z piaskiem.

Wtórna nadczynność przytarczyc

Wtórna nadczynność przytarczyc ze zmianami kostnymi pochodzenia nerkowego jest częstym, jeśli nie powszechnym, powikłaniem u chorych dializowanych poprzez gwałtowane usuwanie wapnia z płynu pozakomórkowego (14). Kostne zmiany w niewydolności nerek wynikają z:

-1) hiperfosfatemii spowodowanej zmniejszeniem liczby czynnych kłębuszków nerkowych, 2) złego wchłaniania wapnia w jelicie na skutek niedoboru czynnej biologicznie witaminy D3, wytwarzanej z prekursora w nerkach,

Po dokładnej kontroli krwawienia

Po dokładnej kontroli krwawienia w loży po usuniętej trzustce pozostawia się dren wyprowadzony przez osobne cięcie w powłokach. Postępowanie pooperacyjne. Po operacji obowiązuje kontrola stężenia glukozy we krwi. Zwykle objawy hipoglikemii ustępują, a czasem obserwuje się nawet znaczną hiperglikemię, co w niektórych przypadkach wymaga okresowego podawania insuliny. Utrzymywanie się natomiast objawów hipoglikemii jest wskazaniem, zależnie od ich ciężkości, do reoperacji i usunięcia dalszych części trzustki lub do leczenia zachowawczego. Przy mniejszej ilości miąższu szansa lepszej odpowiedzi na leczenie jest większa. Stosuje się diazoksyd w dawkach jak przed operacją. Brak trwałej poprawy po leczeniu zachowawczym jest wskazaniem do reoperacji.

TECHNIKA OPERACYJNA USUNIĘCIA NADNERCZA

Do operacji na nadnerczach u dzieci stosuje się dostępy: przezotrzewnowy przedni oraz pozaotrzewnowe boczny i tylny. Dostęp przezotrzewnowy przedni z poprzecznym przecięciem powłok w nadbrzuszu jest stosowany najczęściej. Zapewnia on dojście do obu nadnerczy jednocześnie. Korzystny jest szczególnie w przypadkach niepewnego umiejscowienia guza, gdy istnieje konieczność kontroli całej jamy brzusznej, przy podejrzeniu guza złośliwego, gdy planujemy bardziej rozległą operację, jak też w przypadkach pheochromocyioma, zmian obustronnych lub guza ektopicznego.

Przebieg choroby

Przebieg choroby – stałe wydalanie odbarwionych stolców, narastanie stężenia bilirubiny w surowicy krwi, wydalanie ciemnego, brudzącego bieliznę moczu przy ogólnie dobrym stanie dziecka i braku biochemicznych wykładników czynnego procesu zapalnego – zdaniem niektórych (2, 51) pozwala na prawidłowe ustalenie rozpoznania n.d.ż. w 82% przypadków. Ponieważ do chwili obecnej nie ma żadnego badania, poza cholangiografią śródoperacyjną, pozwalającego na pewne rozpoznanie anatomicznej n.d.ż., cały wysiłek diagnostyczny musi być skierowany w celu wyłączenia tych niemowląt, u których odpływ żółci do przewodu pokarmowego jest zachowany.