1
1
2
2
3
3
4
4
5
5

Związane kwasy żółciowe

Związane kwasy żółciowe tworzą z leucyną agregaty cząsteczek, zwanych mice- lami, w których hydroksylowe i karboksylowe grupy hydrofilne układają się pod wpływem ładunków elektrycznych na powierzchni, wnętrze zaś stanowią hydrofobowe pierścienie steroidowe. Dzięki temu układowi przestrzennemu, micele mogą utrzymywać się w roztworze wodnym, a ich jądro zyskuje zdolność rozpuszczania i przyłączania substancji tłuszczowych-

TRZUSTKA

Rozwój trzustki. W 5 tygodniu życia zarodkowego z endodermy dwunastnicy wyrastają dwa zawiązki trzustki: grzbietowy, umiejscowiony naprzeciw uchyłku wątroby, rośnie szybko i tworzy górną część głowy, trzon i ogon trzustki brzuszny rozwija się poniżej zawiązka wątroby w pobliżu przewodu żółciowego wspólnego i tworzy wyrostek haczykowaty i dolną część głowy trzustki. Podczas zwrotów dwunastnicy zawiązek brzuszny przechodzi na prawo i od tyłu dwunastnicy zajmując miejsce za i poniżej zawiązka grzbietowego, z którym się zrasta. Obydwa zawiązki mają przewody wyprowadzające. Główny przewód trzustkowy (Wirsunga) utworzony jest przez przewód części brzusznej i dystalny odcinek przewodu zawiązka grzbietowego. Część bliższa przewodu zawiązka brzusznego pozostaje jako przewód dodatkowy (Santoriniego) (16, 17).

Nadczynność kory nadnerczy

Przyczyną nadczynności jest najczęściej czynny hormonalnie rak lub gruczolak kory, rzadziej jej przerost, a objawy zależą od rodzaju i ilości steroidów wytwarzanych przez guz lub przerosle nadnercze oraz od wieku i płci dziecka.

Najczęstsze objawy nadczynności kory nadnerczy to: zespól Cushinga, wirylizacja spowodowana guzem lub wrodzonym przerostem kory, hiperaldosteronizm i femi- nizacja.

Metody oceny utraty krwi

Leczenie wstrząsu przed operacją17. Spróbować zatrzymać krwawienie. Unieść nogi chorego o 15°-20°. Nie poleca się obniżania głowy, może to bowiem powodować spadek ciśnienia tętniczego18. Długotrwałe ułożenie pacjenta głową w dół może grozić10 obrzękiem mózgu, odklejeniem siatkówki, uszkodzeniem splotu ramiennego utrudnia też opiekę pielęgniarską. Pragnienie może być bardziej uciążliwe niż ból, lecz lepiej unikać pojenia chorych, jeśli w planie jest operacja. Płyny podaje się dożylnie, można też zwilżyć usta.

CHOROBY NADNERCZY

U chorych otrzymujących kortyzon przez dłuższy czas może dojść do nagłego zgonu z objawami niewydolności krążenia w rezultacie nagłego odstawienia tego leku w okresie poprzedzającym sytuację stresową, anestezję i operację132.

Chc-roba Addisona. Opisana przez Thomasa Addisona (1793-i860)133. Chorzy są podatni na zakażenia, utratę chlorku sodu i na narkotyki. Są oni skłonni do osłabienia, spadku ciśnienia i – być może – gruźlicy. Stanowią duże ryzyko anestezjologiczne, gdyż łatwo dochodzi u nich do przełomów choroby. Rozpoczynają się one od utraty chlorku sodu z moczem, co pociąga za sobą utratę dużej ilości wody. Zmniejsza się ilość płynów krążących, a wymioty i biegunka zmniejszają objętość osocza. Powoduje to odwodnienie i obwodową niewydolność krążenia przy częstym jednoczesnym zaburzeniu równowagi wegetatywnej. Jeżeli chory zostanie poddany operacji przy nie rozpoznanej chorobie podstawowej, może dojść do ciężkiej pooperacyjnej obwodowej niewydolności krążenia. Po rozpoznaniu choroby odpowiednie leczenie przedoperacyjne znacznie zmniejsza ryzyko, jakkolwiek istnieje skłonność do pooperacyjnej hipotensji. Jeżeli do niej dojdzie, trzeba ją leczyć dożylnymi wlewami płynów i dożylnym podawaniem kortyzonu. Przygotowanie przedoperacyjne składa się z podawania chlorku sodu i płynów, glukozy oraz kortyzonu. Ma to na celu utrzymanie objętości krwi krążącej w granicach normy. Metoda anestezji nie powinna powodować niedotlenienia i spadków ciśnienia. Tiopental może być przyczyną znacznej hipotensji.