1
1
2
2
3
3
4
4
5
5

Leczenie wstrząsu

D. C., Clinical Management ot the Patient in Shock, red. Orkin L., 1965. rozdz. V, Oxford: Blackwell). Regularnie należy oznaczać ciśnienie tętnicze i tętno.

Leczenie wstrząsu podczas operacji: 1) unieść nogi pacjenta, 2) spłycić anestezję, jeśli to konieczne, i dopilnować, by odpowiednio dużo tlenu docierało do pęcherzyków płucnych zastosowanie IPPV może być korzystne,

W przypadku rooperacji

W kierunku dośrodkowym uwidacznia się od tyłu trzustki zlewisko żyły śledzionowej z żyłą krezkową górną. Dolną granicę resekcji stanowi tętnica trzustkowo- -dwunastnicza przednia dolna, górną – tętnica trzuskowo-dwunastnicza przednia górna. Miąższ trzustki przecina się klinowo, zeszywając torebkę gruczołu szwem niewchłanialnym. Przecięty przewód trzustkowy podwiązuje się jedwabiem.

Główny mineralokortykoid

Główny mineralokortykoid, aldosteron, wpływa przede wszystkim na gospodarkę sodowo-potasową oraz równowagę lcwasowo-zasadową poprzez działanie na dalszą cewkę nerkową (wchłanianie zwrotne sodu, wydzielanie do światła cewki potasu i jonów wodorowych). Jego nadmiar prowadzi do utraty potasu i jonów wodorowych oraz do zatrzymania sodu, co wpływa na wzrost objętości krwi krążącej, powstanie obrzęków, nadciśnienie oraz na rozwój alkalozy hipokaliemicznej. Brak aldosteronu powoduje zmniejszenie stężenia sodu, wzrost stężenia potasu, zmniejszenie objętości krwi krążącej, spadek ciśnienia krwi oraz kwasicę hiperkaliemiczną.

Zaburzenia oddychania i fonacji

Po przewiezieniu dziecka na salę pooperacyjną układa się je w pozycji siedzącej w celu ułatwienia odpływu wydzieliny z rany. Powikłania pooperacyjne. Krwawienie. W ciągu pierwszych godzin po operacji obowiązuje stała kontrola drożności drenu i ilości odpływającej przez niego krwi oraz obserwacja samej rany. Tworzący się krwiak, np. przy zatkaniu drenu skrzepem i niemożności udrożnienia go, daje obrzęk szyi i niebezpieczny ucisk na tchawicę, co wymaga szybkiej, operacyjnej kontroli rany i ewakuacji krwiaka. Krwotok z tętnicy, np. wskutek zsunięcia się podwiązki, daje szybkie narastanie obrzęku szyi i ucisku na tchawicę, który nie zlikwidowany niezwłocznie, może prowadzić do uduszenia się chorego. Działanie musi być natychmiastowe: intubacja chorego oraz kontrola rany w warunkach sali operacyjnej.

ZATRUCIE CYTRYNIANEM

Objaw y zatrucia potasem: niewydolność mięśnia sercowego, podwyższone ciśnienie żylne, podwyższenie i zaostrzenie załamka T w EKG przed- i pooperacyjne naparstni- cowanie przeciwdziała toksycznemu działaniu potasu.

-8. ZATRUCIE CYTRYNIANEM I HIPOKALCEMIA™. Konserwowanie krwi w kwaśnym cytrynianie i glukozie (ACD) pozwala na jej przechowywanie do 21 dni. Ws krwi tej 70% erytrocytów zachowuje żywotność50. W trakcie przetaczania cytrynian reaguje z wapniem zawartym we krwi biorcy, tworząc cytrynian wapnia. P woduje to spadek poziomu zjonizowanego wapnia60. Większe spadki poziomu zjonizo’.» anego wapnia nie są częste, dopóki krew przetacza się wolno, gdyż cytrynian jest metabolizowany poziom wapnia wraca do normy wkrótce po zakończeniu transfuzji. Nowsze prace61 wykazały, że spadek ten może być rzędu 0,5 mg% po przetoczeniu 500 ml, a 0,6 mg% – po 1000 ml krwi. Zwykle jest on przejściowy i trwa około 10 minut. Odchylenia pH związane ze zmianami PaCOí (hiperwentylacja) i zakwaszeniem krwi konserwowanej mogą również powodować zmiany poziomu wapnia. Niebezpieczeństwo zatrucia cytrynianem nie jest duże, z wyjątkiem następujących stanów: 1) choroby wątroby, 2) anuria,